Ten post zawiera koty! Trzy naukowe ciekawostki o Królach Internetu

Ten tekst z pewnością pobije wszelkie rekordy mojego bloga 😉

Kto nie lubi kotów? Jestem przekonany, że nawet miłośnicy psów nie gardzą tymi miłymi stworzeniami.

Tutaj znajdziesz garść ciekawostek, którymi zabłyśniesz prze znajomymi. Albo dowiesz się czegoś nowego.

Zapraszam do lektury!

Jak koty piją wodę? Czym różnią się w tym od psów?

Aby woda dostała się do jamy ustnej u kota lub psa muszą one używać języka.W tym celu wykonują one bardzo szybkie ruchy językiem, które były trudne do zaobserwowania. Aż do niedawna, kiedy to udało się sfilmować gaszenie pragnienia przez nasze czworonogi (a dokładniej przez 19 różnych ras psów).

Okazało się, że psy zanurzają język w wodzie i zaginają go do tyłu. W efekcie woda wpada do jamy ustnej. Wydaje się, jakby gryzły wodę.

2F5E828800000578-3359620-The_researchers_found_water_surface_tension_helps_to_generate-a-17_1450111848632

2F5E0D3400000578-3359620-Dogs_slap_their_tongues_down_into_the_water_in_their_bowl_at_hig-a-9_1450110959740

Z kolei koty wydają się korzystać z języka bardziej… powściągliwie, delikatniej? Okazuje się, że koty nie zanurzają całego języka w owdzie, lecz jedynie jego powierzchnię.

 

Siła przyciągania wody do języka to oczywiście siła adhezji, o której być może słyszeliście w szkole.

Kot Schrödingera + większy eksperyment

Hipotetyczne doświadczenie z kotem Schrödingera jest Wam na pewno znane z powodów jego dużej popularności w Internecie. Zapewne też z powodów jego kontrowersyjności. Kto by chciał ryzykować życie miłego kotka?

Ale po kolei.

Doświadczenie to zostało wymyślone przez Erwina Schrödingera, austriackiego fizyka teoretyka, jednego z twórców mechaniki kwantowej i laureata Nagrody Nobla z dziedziny fizyki w roku 1933 za prace nad matematycznym sformułowaniem mechaniki falowej.

Miało ono polegać na zamknięciu kotka w pudełku wraz z pułapką. Pułapką śmierci…

Jej mechanizm miał opierać się o jeden atom, który jak powszechnie wiadomo, prędzej czy później musi ulec rozpadowi. Rozpad powodowałby uwolnienie trucizny uśmiercającej czworonoga. W eksperymencie istotne jest to, że nikt nie wie, kiedy rozpad miałby nastąpić.

Plik:Schrodingers cat.svg

Wśród powodów powstania tej dziwnej zabawy myślowej jest rozwój fizyki kwantowej i takie pojęcia jak nieoznaczoność czy superpozycja. Nie można dokładnie określić rozpadu czy położenia cząstki, a także bez aktu obserwacji nie możemy dokładnie określić jej stanu. Obiekt może występować w superpozycji, czyli w dwóch stanach jednocześnie – oczywiście w mikroskali, w której zasady naszego świata, zasady np. fizyki łamią się. Superpozycja występuje do momentu w którym ktoś nie postanowi dokonać obserwacji.

Dlatego też atom jest jednocześnie rozpadnięty i nie. A kot jest jednocześnie żywy i nie. Do momentu aż ktoś nie dokona obserwacji ustalając obiekt w jednej, losowej pozycji.

Zatem kto decyduje o życiu kotka? Obserwator. Kto nim jest?

Później doszedł do tego ciekawy pomysł. A co jeśli nie tylko kot podlega rozumowaniu? Ale też badacz, rzekomy obserwator? Jeśli pokój w którym jest badacz z pudełkiem w którym jest kot i pułapka jest w zasadzie swoistym pudełkiem? Do tego pomysłu doszedł Edward Wigner z Budapesztu.

W tym eksperymencie myślowym badacz zostawia kolegę w pokoju czekającego na otwarcie pudełka z kotem i pułapką. Po czym wychodzi. W tej sytuacji los kota i kolegi zależy od atomu – wszyscy trzej (kot, kolega i atom) znajdują się w superpozycji. Do żywego-martwego kota i rozpadniętegonierozpadniętego atomu dołącza szczęśliwy-smutny kolega.

W tej sytuacji możemy zadawać pytania ad infinitum. Bo przecież sam badacz  też jest w superpozycji! On też nie wie, jak potoczyły się wyniki eksperymentu! I tak dalej i tak dalej.

Można by sobie wyobrazić sytuację, w której cały świat zastyga w miejscu w oczekiwaniu na efekt pojedynczego, malutkiego atomu (rozpad lub nie). Ale to już moja wizja 😉

Schrödinger w swoim eksperymencie pokazał jak dziwne jest rozumowanie fizyków kwantowych (poprzez przerzucenie praw mechaniki kwantowej na duży obiekt w naszej skali). Wigner z kolei każe nam się zastanowić, czy wspomniane efekty kwantowe nie dotyczą nas samych…

Jednocześnie chciał on też przemycić swoją hipotezę wieloświatu (w skrócie – nie istnieje tylko jeden wszechświat, lecz jest ich dużo więcej). Dzięki otwarciu pudełka powodujemy rozdwojenie się wszechświata – na jeden taki, w którym kot żyje i na drugi taki, w którym kot nie żyje.

Wg hipotezy wieloświatu istnieje wiele wersji mnie (i ciebie), których historie potoczyły się zupełnie inaczej. Ale to już temat na zupełnie odrębny odcinek (powiązany z efektem motyla). Dlatego też dołącz do obserwujących bloga, by nie przegapić kolejnych tekstów. Więcej info na dole.

Jak to robią, że spadają na cztery łapy?

Zauważyliście być może, że koty – zgodnie z polskim powiedzeniem – zawsze spadają na cztery łapy? Jak to się dzieje, że nie dokonują tego nawet, gdy spadają grzbietem do dołu i nie łamią przy tym zasady pędu?

No właśnie, zasada momentu pędu. Wiąże się ona z każdym poruszającym się ciałem. Jest to w lekkim uproszczeniu iloczyn masy i prędkości obrotu wokół odpowiedniej osi. Z praw dynamiki Newtona wynika, że moment pędu poruszającego się ciała jest stały, zostaje zachowany, nie zmienia się. Jak zatem spadający kot może się obrócić nie łamiąc tej zasady i niczego nie dotykając?

Wbrew pozorom kot nie macha niczym ptak łapkami w powietrzu wykorzytsując opory powietrza, o czym zaraz będziesz mógł/mogła się przekonać oglądając filmik. Udaje mu się zmienić swoje położenie nie zmieniając momentu pędu. Kot się obraca podczas spadania, nie jest bowiem ciałem sztywnym.

Nie musi zatem obracać całego swojego ciała jednocześnie. Robi to w fragmentach. To jest jego przepis na niełamanie zasad fizyki. Zasadniczo robi to tak, że jedną połowę ciała skręca szybko w jedną stronę, a drugą powoli w drugą, przez co pęd wychodzi na zero. Poruszanie ogonem też pomaga – stanowi on zapas momentu pędu. W ten sposób kot obraca się i spada na wszystkie łapy.

Trochę historii

To akurat – w przeciwieństwie do wielu innych – będzie bardzo ciekawa historia. Historia poszukiwania odpowiedzi na pytanie – jak udaje się kotom spadać na cztery łapy?

W 1894 roku w renomowanym czasopiśmie „La Nature” pojawia się artykuł Étienne-Jules Marey’a pod tytułem Mechanika zwierząt opisujący ruch i lądowanie opuszczanych z wysokości kotów. W tamtych czasach nie wiedziano, jak to robią koty. Było na ten temat wiele spekulacji, które paryski uczony starał się uciąć. W tym celu chciał udokumentować cały spadek kota. Dokonał tego przekształcając swoją kamerę tak, aby była w stanie nagrać scenę z prędkością 60 klatek na sekundę.

Sześćdziesiąt klatek na sekundę w tysiąc osiemset dziewięćdziesiątym czwartym roku. Rozumiecie to, co co zostało zrobione? Pod koniec XIX wieku zrobił kamerę 60 klatek na sekundę, podczas gdy i dzisiaj nie jest to oczywiste. Poniżej efekty pracy naukowca.

Jeszcze więcej? Kotka Gigi 🙂

W tym filmie SmarterEveryDay możemy zobaczyć to – a jakże – na filmie. Film z polskimi napisami.


I to tyle w tym wpisie. Jeśli chcesz więcej takich wpisów, zapisz się do newslettera, lub dodaj blog do czytnika – lub do zakładek. Kliknij przycisk Like poniżej i udostępnij go miłośnikom kotów. Napisz komentarz, czy powinniśmy coś poprawić. Lub pochwal się nam swoim kotem! 🙂  Jeśli jest Ci mało, zajrzyj do sekcji Najlepsze teksty.

Jeśli chciałbyś przeczytać inny mój tekst o tematyce okołointernetowej – oto propozycje dla Ciebie:

  1. Rozmawiałem z botami na Facebooku.
  2. Rozmowy nasze codzienne, czyli o emoji i czacie

  3. Ten post zawiera koty! Trzy naukowe ciekawostki o Królach Internetu

  4. YouTube i słynne 301 (+co nieco o Captcha)

  5. Dlaczego YouTube > Facebook?

  6. Logo Google

  7. Trzy ciekawe okołonaukowe strony

  8. Co oznacza znak zapytania w tytule???

  9. Czy można się uczyć angielskiego w sieci? Jak?!

  10. Skróty klawiszowe na YouTube

Nowy tekst już za tydzień!

Miłego dnia!


Źródła: http://www.vtnews.vt.edu/articles/2015/12/121515-engineering-dogresearch.html

http://www.dailymail.co.uk/sciencetech/article-3359620/So-S-dogs-messy-drinkers-Canines-slap-tongues-water-spill-liquid-funnel-mouths.html

Kwantowo.pl, Wikipedia, Gabinet Matematycznych Zagadek część II – Ian Stewart

Francuska praca naukowa z Nature: http://www.biusante.parisdescartes.fr/histoire/medica/resultats/index.php?p=1&cote=marey176&do=page


Źródła zdjęć: By Dhatfield – Praca własna, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=4279886

By Étienne-Jules Marey – http://twicsy.com/, Domena publiczna, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=31154812

Zdjęcie tytułowe: By From top left to bottom right.Top left File:Tesla the cat 2.jpg by User:Ragesoss (Sage Ross) as CC-BY-SATop middle File:Orange tabby cat sitting on fallen leaves-Hisashi-01A.jpg Hisashi at Flickr as CC-BY-SATop right File:Gwendoline.jpg by User:Unterillertaler as CC-BY-SABottom left File:Mackerel tabby cat with orange eyes-Hisashi-02.jpg by Hisashi at Flickr as CC-BY-SABottom middle File:European cat 01.jpg by User:PierreSelim as CC-BYBottom right File:Gatos cats 7 cropped.png by User:Nard the Bard as CC-BY-SA, CC BY-SA 2.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=18552584

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s